MPP: Membrana Pupilaris Persistens

Wat is MPP?
MPP is een vrij zelden voorkomende, aangeboren oogafwijking. Als gevolg van een storing in de ontwikkeling blijven er restjes achter van het embryonale lensvaatnetje dat voor de geboorte de voorzijde van de lens van voedingsstoffen moest voorzien.
Tijdens de ontwikkeling van het embryo (het ongeboren pupje) wordt de voorzijde van de in ontwikkeling zijnde lens voorzien van bloed door een vaatvliesje. Ongeveer 4 weken voor de geboorte moet dit verdwenen zijn. Soms verdwijnt dit niet volledig en spreken we van Membrana Pupilaris Persistens.
MPP is een aangeboren afwijking en komt in vele vormen voor. Deze afwijking kan in zeer lichte mate voorkomen, zonder enig gevolg voor gezichtsvermogen. In ernstiger gevallen zijn er wel nadelige gevolgen.

Is MPP erfelijk?
Bij enkele rassen is het bewezen dat het om een erfelijke afwijking gaat. Bij andere rassen (nog) niet.

Wat zijn de verschijnselen?
Bij de lichtste vormen blijven er kleine pigmentklontjes achter op de voorkant van de lens of tegen de voorkant van het hoornvlies. Ook kunnen er zich draadjes bevinden op het oppervlak van het regenboogvlies. Deze draadjes kunnen ook oversteken over de pupil of naar de voorkant van de lens of naar de binnenzijde van het hoornvlies. Er kan ook een soort spinnenweb in het oog van overblijven. Als de resten verbonden zijn met de binnenzijde van het hoornvlies kunnen zij daarin witte littekens veroorzaken.
Het lijkt dan of de hond op pupleeftijd een beschadiging aan het oog heeft gekregen. Als de resten tegen de voorzijde van de lens blijven zitten, kunnen zij daar grauwe staar of cataract veroorzaken. Soms gaat MPP gepaard met andere oogafwijkingen, zoals microphthalmie of netvlies afwijkingen.

Wat is er aan te doen?
Een behandeling is vrijwel nooit noodzakelijk. Een heel enkel keer is operatieve verwijdering nuttig.


Hoe kan het worden voorkomen?
Ouders en nestgenoten van een hond met MPP moeten worden nageken door een oogspecialist. Als deze ook MPP hebben is het beter om niet door te fokken met deze lijn. Als het er naar uit ziet dat het slechts om 1 enkel geval gaat zou men door kunnen fokken met deze hond. Honden met ernstige vormen van MPP kunnen beter uitgesloten worden van fokkerij.

Hoe wordt de diagnose gesteld?
Honden kunnen al op zeer jonge leeftijd worden getest op MPP. De oogspecialist en u zien witte vlekjes in het oog en met de opthalsmoscoop ziet uw oogspecialist de restanten van het vaatvlies. Ook kan hiermee de mate van MPP zien, oftewel in welke vorm de hond het heeft.

Welke rassen?
Bij de Basenji, Welsh Corgi Pembroke en Cardigan , Mastiff, en Chow Chow is het een erfelijke afwijking.
Bij de volgende rassen kan men aannemen dat het ook hier erfelijk zou kunnen zijn: Akita, Alaskan Malamute, Amerikaanse en Engelse cocker Spaniel, Australian Shepherd, Petit Basset Griffin Vendeen, Beagle, Bearded Collie, Belgische Herders, Bichon Frise, Bouvier, Chesapeake Bay Retriever, Collie , Dobermann, Engelse Springer Spaniel, Golden Retriever, Gordon Setter, Havenezer, Ierse Setter, Labrador Retriever, Lakeland Terrier, Leeuwenhondje, Miniature Bull Terrier, Norwegian Elkhound, Nova Scotia Duck Tolling Retriever, Old English Sheepdog, Papillon, Poedel, Portugese Water Hond, Samoyeed, Schotse Terrier, Shetland Sheepdog, Softcoated Wheaten Terrier, Tibetaanse Terrier, Welsh Springer Spaniel, West Highland White Terrier, Yorkshire Terrier.